Przejdź do głównej zawartości

Jak to jest udawać kogoś kim się nie jest?

  Nie udawaj, nie warto. Myślisz, że udając staniesz się kimś lepszym, swoim ideałem? Mylisz się. Myślisz, że gdy jesteś w internecie możesz być kimś innym? Mylisz się. Myślisz, że ludzie wolą ciebie, gdy nie jesteś sobą? Takie osoby są nic nie warte. Poznasz prawdziwych przyjaciół, po tym czy zaakceptują ciebie, PRAWDZIWEGO CIEBIE.

  Jeśli staniesz się popularny, fajny nie będąc sobą to będziesz cierpiał. Uwierz w siebie i pokaż innym kim jesteś ;) Nie tylko ty jeden oszukujesz samego siebie, ale to jest największy błąd.






Nie próbuj udawać kogoś innego.
W ten sposób stracisz siebie,
więc jeśli nie uda ci się go podrobić,
staniesz się nikim.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Jak to jest nienawidzić siebie...?

  Pocięliście się kiedyś? Ja tak... I to wiele razy... Ludzie, którzy z tego drwią, nigdy nie zostali dźgnięci przez bliskich dosyć mocno, by poczuć ten straszny ból. Dużo gorszy od pobicia. Nie którzy się z tego śmieją, bo nie znają prawdy.   Jest wiele powodów, dla których ludzie to robią, i to wcale nie dla szpanu. To kilka z nich: - Nie wytrzymują psychicznie - Są obiektem drwin - Nie mają wsparcia - Doświadczyli wielkiej traumy - Uważają siebie za największego potwora Uwierzcie mi, ale niektórzy nie mają tylko jednego powodu. Na przykład ja tak miałam. Wszyscy ze mnie drwili i wykorzystywali mnie, bo miałam pieniądze i byłam dla "przyjaciół" w stanie zrobić wszystko. Rodzina, ani (jak wtedy myślałam) przyjaciele śmiali się z moich problemów. Próbowałam się do nich dopasować, przez co stało się tylko gorzej. Moja psychika się niszczyła, a moje serce twardniało, zaczęłam uważać siebie za grubą krowę, zakałę rodziny, pomiot szatana. Nie dawałam sobie z tym wszyst...
Ostatni post był taki ponury i smutny... Więc tym razem coś zupełnie innego. Wierzycie w magię?   Ja tak. Dla mnie jest to coś takiego jak miłość, czujecie to ale nie widzicie. Jak wpatrzycie się w szumiące liście drzew, czy w gwiazdy na gołym niebie, w chmury spokojnie sunące w powietrzu, na latające ptaki, to to zrozumiecie. Nie chodzi mi o taką magię jak na przykład AbraKadabra, czy Lumos. Bardziej... o takie dziwne uczucie... wolność, o to mi chodzi. Każdy wie co chce.   Tacy ludzie ślepi, nie widzą piękna świata, ale to nie oznacza, że są gorsi, głusi nigdy nie usłyszą muzyki, a niemi nic nie powiedzą. Ale co z tego? Weźmy na przykład Beethovena. Stracił słuch, ale i tak potrafił skomponować łapiące za serce utwory, opuściła go radość życia, więc stworzył ją w swojej głowie. To nie takie trudne, jak myślicie.   Jak w coś uwierzycie, to wystarczy jeszcze jeden krok by to stworzyć, chociażby w swojej głowie ale jednak.  Własny świat, utwór, czy magię.